ÖZET
Amaç: Çalışmamızda, en güçlü serbest oksijen radikali temizleyicisi olan melatoninin vezikoüreteral reflü (VUR) de oluşan nefropatiyi önlemede etkili olup olmadığını ortaya koymayı amaçladık. Yöntem: Çalışmaya alınan tavşanlar 6’şarlı 5 gruba ayrıldı. Kontrol ve sadece melatonin verilen gruplar dışında; VUR, VUR+melatonin ve VUR+sham gruplarında sol tarafta VUR oluşturuldu. Melatonin gruplarına 20 mg/kg melatonin verildi ve 15 gün süre ile tedaviye devam edildi. Kontrol grubunda hemen, diğer gruplarda ise 15 gün sonra sol nefrektomi yapıdı. Reflü nefropatisini değerlendirmek amacıyla böbrek dokusunda malondialdehit (MDA) düzeylerine bakıldı, sintigrafik ve histopatolojik inceleme yapıldı. Bulgular: Sintigrafik incelemede gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (P>0.05). VUR+melatonin grubunun MDA seviyelerinin kontrol, VUR ve VUR+sham gruplarına göre anlamlı bir şekilde düşük olduğu (P<0.05) belirlendi. Kontrol grubuna göre VUR grubunda MNL (mononükleer lenfosit) infiltrasyonu ve fibröz skarın anlamlı bir şekilde arttığı (P<0.05), VUR+melatonin grubunda ise fibröz skarın oluşmadığı ve MNL infiltrasyonunun devam ettiği tespit edildi. Sonuç: Melatonin lipit peroksidasyonunu önleyerek MDA seviyelerini düşürmekte ve fibröz skar oluşumunu engellemektedir. Ancak MNL infiltrasyonuna etki etmemektedir. Sonuç olarak melatoninin, VUR sonucu oluşan reflü nefropatisini önlemede etkili olduğunu söyleyebiliriz.

ABSTRACT
Objective: This study aimed to determine if melatonin, which is the most effective scavenger of free oxygen radicals, is effective in preventing reflux nephropathy. Methods: The rabbits were divided into five groups. Vesicoureteral reflux (VUR) was performed in the left sides in the groups VUR, VUR+melatonin (M), and VUR+sham (S). 20 mg/kg/day melatonin was injected to the groups, to which M was given, for 15 days. Rabbits were harvested 15 days later. Scintigraphic, histopathologic and biochemical evaluation were carried out to evaluate reflux nephropathy. Results: The levels of malondialdehyde (MDA) were identified to be significantly decreased in VUR+M group compared with control, VUR, and VUR+S groups. Mononuclear leukocyte infiltration (MNLI) and fibrose scar (FS) were identified to be significantly increased in VUR group compared with control group. There was not FS in VUR+M group. Conclusion: The levels of MDA increase and histopathologic variations, such as MNLI, FS and congestion, occur in early period in the experimental VUR model of kidneys. M decreases the levels of MDA by inhibiting lipid peroxidation and prevents the occurrence of FS, but does not affect MNLI. We can say that M is effective in preventing reflux nephropathy occurred due to VUR.